PESANAN BUAT JURULATIH-JURULATIH KANAN AYAHANDA CIKGU AMIN

Rungutan seorang gurulatih lama telah memaksa saya untuk meluangkan sedikit masa ke cc ni untuk menyampaikan apa yang telah tersurat sebentar tadi...



Saya adalah di antara anak murid yang agak rapat dengan beliau. Tika ada masalah yang timbul, tidak kira dalam Gayong mahupun peribadi, sayalah tempat beliau meluahkan segala-galanya. Bukan ape, saya sudah dianggap sebagai anak kepada beliau dan isteri.



Apa yang ingin saya sampaikan di sini adalah "DI MANA HILANGNYA JURULATIH JURULATIH KANAN" beliau di saat beliau benar-benar memerlukan???



Semasa beliau menelefon saya sebentar tadi, beliau baru sahaja balik dari gelanggang PUO untuk memantau pelajaran yang telah dipelajari pelajar-pelajar di sana. Ramai...putera maupun puteri. Tapi malangnya pelajaran yang dipelajari tidak dapat dikembangkan dengan baik kerana masalah jurulatih yang telah MENGHILANGKAN DIRI ntah ke mana...MANA PERGI NYA??



Di mana JANJI-JANJI anak-anak murid beliau yang kononnya telah berjanji akan membantu beliau di kala keadaan amat memerlukan?? BENAR....ada tanggungjawab terhadap keluarga...ada tanggungjawab terhadap anak dan isteri/suami..ada tanggungjawab terhadap pelajaran dan kerjaya...TAPI JANJI TETAP JANJI kerana GURULATIH TUA ini sudah LELAH untuk mengajar di dalam usia yang telah LANJUT..jiwanya..semangatnya tetap ingin memperjuangkan apa yang telah diperolehi daripada ADMAR tetapi janganlah kita mengambil kesempatan di atas semangat dan pengorbanan yang dilakukan selama ini...



Benar..bagi GURULATIH TUA ini...sekali sekala anak-anak muridnya bertanya khabar, menghulurkan sedikit wang poket..hati tuanya mudah tersentuh..Jangan kita sebagai anak memperlakukan beliau setakat itu sahaja. Jasanya tidak terbalas walaupun beliau hanya menurunkan ilmu persilatan kepada kita. TETAPI jangan dilupa...di dalam ilmu persilatan ini, ada banyak lagi ilmu-ilmu dunia dan akhirat yang telah beliau turunkan kepada kita sebagai anak murid dan anak-anaknya. Jangan dilupa juga...walaupun beliau seorang pemaaf, lembut hati tetapi di dalam hati seorang tua ini masih memerlukan perhatian dan sokongan daripada anak-anak muridnya.



Jadi....tolong bantulah beliau mendidik anak-anak Gayong yang baru hendak mengenal Gayong ini supaya "bunga" Gayong yang telah diturunkan kepada kita tidak hilang begitu sahaja.



Di sini....saya memohon kepada Sdr M....... H..... Bin B......, Sdr K.... Bin A.... dan anak-anak didik beliau yang masih berada di Perak ni supaya membantu beliau menurunkan ilmu Gayong ini supaya ilmu ini terus hidup. Berilah peluang kepada GURULATIH TUA ini berehat sambil tersenyum mendengar perkembangan di setiap gelanggang-gelanggang di bawah anak-anak murid didikannya. Berilah peluang juga kepada beliau merasa erti kepuasan setelah berpenat lelah mencurahkan ilmu melihat anak-anak muridnya berjasa kepada ilmu persilatan ini.



Kesimpulannya di sini...BANTULAH CIKGU MENGEMBANGKAN ILMU INI HINGGA KE NAFAS YANG TERAKHIR...



Setiap perbuatan yang baik, pasti akan mendapat ganjarannya. Kalau tidak di dunia..di sana nanti sudah pasti..itu janjiNYA. Janganlah kita terlalu mengharapkan ganjaran..sebaliknya ganjaran yang ada pada kita harus kita salurkan kepada yang memerlukan..



Tersalah bicara?? Harap maaf dari saya..